Prehistoryczne osady palowe wokół Alp

Prehistoryczne osady palowe wokół Alp (Prähistorische Pfahlbauten rund um die Alpen) uznane zostały za ponadgraniczne miejsce światowego dziedzictwa. Osady palowe to pierwsze podwodne zabytki archeologiczne na liście światowego dziedzictwa. Łącznie 111 budowli na palach w 6 krainach alpejskich zostało wpisanych na listę UNESCO, w tym 3 znajdujące się w Bawarii.

Pestenacker:

Pestenacker to najważniejsza osada palowa zbudowana na mokradłach na terenie Bawarii. Prehistoryczna osada Pestenacker leży w przybagiennym, pokrytym łąką dnie rzeki Utraty (Verlorener Bach) w powiecie Landsberg nad rzeką Lech. Historia osady datowana jest na rok 3496 p.n.e.

Badania w Pestenacker wywarły znaczny wpływ na wiedzę na temat kultury Altheimer i jej architektury wzgl. budowy domów. Rozróżnić można różne fazy osady, które nastąpiły po sobie w stosunkowo krótkim czasie. Wykopaliska dokumentują istnienie osady składające się z maksymalnie 17 małych domków, otoczonych ogrodzeniem z plecionej wikliny w formie prostokąta (50 x 35 m).

Mały skansen na południu od terenu osady znajduje się jeszcze w fazie rozwoju. Niektóre znaleziska prezentowane są w sąsiadującym muzeum. Unfriedshausen: 500 metrów na południe od osady neolitycznej Pestenacker, w 1986 roku podczas budowy rurociągu w torfowisku niskim w dolinie rzeki Utraty, odkryta została osada Unfriedshausen, również pochodząca z epoki neolitu. Ten zabytek, uznany za zniszczony podczas budowy, był stopniowo odsłaniany w latach 1994 - 2000.

Dzięki dobrym datom dendrochronologicznym i stratygrafii możliwe było udokumentowanie rozwoju architektury i struktury osady. Zwłaszcza zachodnia część Unfriedshausen została dobrze zbadana i w większości odkryta w ramach systematycznych wykopalisk. Archeologiczne pozostałości wschodniej części Unfriedshausen są dobrze zachowane i gwarantują liczne możliwości badawcze na przyszłość. Razem z osadą w bliskim Pestenacker Unfriedshausen dostarcza szczegółowych informacji na temat dynamicznego rozwoju małego, neolitycznego obszaru zasiedlenia w mikroregionie.

Wyspa Różana (Roseninsel) i Feldafing nad jeziorem Starnberger See:

Obok osady palowej z epoki neolitu Kempfenhausen Wyspa Różana (Roseninsel) jest jedyną znaną osadą na brzegu jeziora w Bawarii. Osada wyspowa zawsze miała specjalny topograficzny charakter. Liczne, dobrze zachowane pale konstrukcyjne i pozostałości wcześniejszych faz zamieszkania nadal mogą zostać znalezione w rozciągniętych obszarach niskiej wody.

Znaleziska z epoki żelaza, takie jak na przykład warte wzmianki konstrukcje belek podwalinowych z połowy I tysiąclecia przed naszą erą - epoki, odznaczającej się za zwyczaj brakiem osad nad brzegiem jeziora - i długa, sięgająca być może do połowy epoki neolitu historia osadnictwa, czynią z Wyspy Różanej jedyny w swoim rodzaju obszar występowania budowli palowych.